Probleem

Gebruikers van de GIS software klaagden over cognitive overload. Te veel visuele elementen tegelijk op het scherm, waardoor overzicht verloren ging. Dit leidde tot frustratie, fouten en langzamere workflows.

Klanten rapporteerden specifiek:

• "Ik zie door de bomen het bos niet meer"
• "Te veel knoppen, ik weet niet waar ik moet klikken"
• "De kaart verdwijnt achter alle UI elementen"

Aanpak

1. User Research

Ik voerde interviews met 5 gebruikers (GIS-specialisten) om het probleem in kaart te brengen:

• Welke features gebruiken ze het meest?
• Waar raken ze verloren in de UI?
• Wat zou hun workflow versnellen?

2. Cognitieve Analyse

Ik deed online research naar cognitieve belasting en UI design principes:

• Miller's Law: mensen kunnen 7±2 items tegelijk onthouden
• Progressive disclosure: toon alleen wat relevant is
• Fitts's Law: grotere, dichterbij = sneller te bereiken

3. Iteratief Design

Ik ontwierp 7 deeloplossingen die onafhankelijk én gezamenlijk het probleem aanpakten:

• Hergroeperen van tools in contextafhankelijke panels
• Collapsible sidebars (toon/verberg op basis van taak)
• Vergroten van kaart-viewport (primaire focus)
• Iconografie versimpelen (minder visuele ruis)
• Keyboard shortcuts voor power users

4. POC Development

Ik bouwde een werkende Proof of Concept in Angular 14 + Leaflet.js om het nieuwe design te testen met echte data.

Resultaat

Het redesign werd goedgekeurd door management en klanten. Gebruikersfeedback na POC demo:

• "Veel overzichtelijker, ik vind nu wat ik zoek"
• "De kaart staat eindelijk centraal"
• "Dit voelt als een modern GIS-systeem"

Tech Stack

Wat ik hiervan leerde

Dit project leerde me dat gebruikers zelden het probleem goed kunnen articuleren ("te druk"), maar wel de symptomen kennen ("ik raak dingen kwijt"). Mijn taak als UX designer is niet alleen luisteren naar wat ze zeggen, maar observeren wat ze doen en daar patronen in herkennen.

Cognitive load theorie (Miller's Law: 7±2 items) gaf me het framework om "te druk" te vertalen naar meetbare principes. Dit tilde design van gevoelsmatig naar onderbouwd dit maakte het makkelijker om stakeholders te overtuigen.

Belangrijkste inzicht: Progressive disclosure is niet alleen een design pattern, maar een fundamenteel principe van hoe het brein informatie verwerkt. Toon alleen wat relevant is, wanneer het relevant is.

Note: Screenshots zijn niet beschikbaar i.v.m. NDA. Bovenstaande case study beschrijft het proces en resultaat.

Uitdaging

Dokters in opleiding moesten hun tijd en prestaties bijhouden in een portfolio app. Bestaande methodes waren:

• Saai (spreadsheets, lijsten)
• Onduidelijk (geen overzicht van voortgang)
• Demotiverend (alleen data, geen inzicht)

De vraag: hoe maken we tijdregistratie inzichtelijk, motiverend en visueel aantrekkelijk?

Mijn Aanpak

1. User Research

Ik interviewde 8 dokters in opleiding:

• Hoe houden ze nu tijd bij?
• Wat willen ze inzicht in?
• Wat motiveert hen?

2. Conceptualisatie: TimeCircle

Ik bedacht het concept "Tijd als cirkel":

• Een jaar = een cirkel (360 graden)
• Gevulde segmenten = behaalde prestaties
• Open segmenten = nog te behalen
• Kleurcodering voor verschillende categorieën

Dit gaf in één oogopslag overzicht: "Ik ben 60% door mijn jaar, en ik heb nog deze skills nodig."

3. Prototyping & Testing

Ik maakte wireframes en hi-fi prototypes in Adobe XD. User testing met 5 dokters leverde feedback op:

• "Eindelijk zie ik mijn voortgang visueel"
• "Kan ik ook per specialisme een cirkel zien?" (feature toegevoegd)
• "Kleuren helpen enorm bij categoriseren"

4. Development

Ik implementeerde TimeCircle in Angular 13 met Chart.js. De uitdaging: Chart.js ondersteunt geen segmented circles out-of-the-box, dus ik bouwde custom visualisatie logic.

Resultaat

TimeCircle werd geïmplementeerd in de live app. Gebruikersfeedback:

• "Ik check mijn voortgang nu dagelijks, vroeger deed ik dat maandelijks"
• "Het motiveert me om die laatste skills af te vinken"
• "Mooi ontwerp, professioneel"

Tech Stack

Wat ik hiervan leerde

Dit project bevestigde iets wat ik al vermoedde: data visualisatie is pas waardevol als het inzicht geeft, niet alleen informatie toont. Een spreadsheet met uren werkt niet, omdat gebruikers het zelf moeten interpreteren. TimeCircle werkt omdat de interpretatie al is gedaan, je ziet in één oogopslag waar je staat.

Het bouwen van custom Chart.js visualisaties leerde me ook dat libraries grenzen hebben, en dat de beste oplossingen soms custom code vereisen. Creativiteit in development = weten wanneer je library niet genoeg is.

Belangrijkste inzicht: Motivatie komt van vooruitgang zichtbaar maken. Mensen willen niet alleen weten "hoeveel heb ik gedaan" maar "hoever ben ik", dat tweede geeft richting.

Note: Screenshots zijn niet beschikbaar i.v.m. NDA. Concept is beschreven voor illustratie van UX-proces.

Context

Heijmans wilde een nieuwe app bouwen voor hun zonnepaneel projecten. Als UX Designer leidde ik het volledige ontwerpproces. vanaf nulVan requirements tot presentatie aan management.

Mijn Proces

1. Stakeholder Interviews

Ik voerde 5 interviews met stakeholders (sales, project managers, technisch team):

• Wat is het doel van de app?
• Wie zijn de gebruikers?
• Wat zijn must-have vs nice-to-have features?

2. User Journey Mapping

Ik bracht de customer journey in kaart:

• Lead fase: Potentiële klant wordt geïnteresseerd
• Offerte fase: Sales toont energieberekeningen
• Installatie fase: Klant volgt voortgang project
• Post-installatie: Klant ziet daadwerkelijke opbrengst

3. Wireframing

Ik ontwierp 15+ schermen in Adobe XD:

• Dashboard (overzicht energie opbrengst)
• Project detail pagina's
• Calculators (hoeveel besparing?)
• Notificaties & alerts

4. Hi-Fi Prototypes & Animaties

Ik maakte interactieve prototypes met focus op data visualisatie:

• Animated graphs (energie opgewekt per uur/dag/maand)
• Licht-visualisatie concept: informatie gepresenteerd als "lichtstralen" (symbolisch voor zonne-energie)
• Kleurgebruik: warm (geel/oranje) voor energie, cool (blauw) voor besparing

5. Presentatie aan Management

Ik presenteerde het volledige design aan stakeholders + C-level. De presentatie bevatte:

• User journey uitleg
• Walkthrough van alle schermen
• Interactieve prototype demo
• Rationale achter design keuzes

Resultaat

Het design werd goedgekeurd als basis voor ontwikkeling. Feedback van stakeholders:

• "Precies wat we nodig hadden: visueel, professioneel, to-the-point"
• "De licht-visualisatie is innovatief en past perfect bij ons merk"
• "Je hebt alle use cases goed begrepen"

Skills Gebruikt

Wat ik hiervan leerde

Dit was mijn eerste volledig autonoom UX-project. Vanaf stakeholder interviews tot presentatie aan C-level. Het leerde me dat UX design = 50% luisteren, 50% vertalen.

Stakeholders wisten wat ze wilden ("app voor zonnepanelen"), maar niet hoe. Mijn rol was hun business goals (verkoop verhogen, klanten informeren) vertalen naar user needs (hoeveel bespaar ik? Is dit de moeite waard?), en dát vertalen naar concrete schermen en flows.

De licht-visualisatie (informatie als lichtstralen) was een conceptueel risico. Het had "te abstract" kunnen zijn. Maar het werkte omdat het symbolisch paste bij het product (zonne-energie = licht). Soms is een goede metafoor sterker dan een letterlijke representatie.

Belangrijkste inzicht: Design is pas compleet als je het kunt verkopen. De mooiste wireframes zijn waardeloos als stakeholders ze niet begrijpen of goedkeuren. Presenteren = deel van design.

Note: Screenshots zijn niet beschikbaar i.v.m. NDA. Case study beschrijft het UX-proces en resultaat.

Het probleem dat ik zag

Bestaande modellen van bewustzijn waren vaak te vaag, te statisch of te binair (aan/uit). Ze misten een manier om coherentie echt te meten – terwijl coherentie bepaalt of iets "leeft" of "werkt". Ik zag dat cognitie niet ín het brein plaatsvindt, maar in de ruimte ertussen: een relationeel proces van vectorvelden waar coherentie ontstaat of breekt.

Mijn aanpak: de 10 subdomeinen

Ik bouwde een framework met 10 subdomeinen als dynamische vectorvelden (geen statische hokjes). Ze meten aspecten van bewustzijn en interactie:

Deze subdomeinen aggregeren in vier hoofddomeinen (SAER: Analytisch, Systemisch, Emotioneel, Praktisch) – richtingen waarin bewustzijn zich oriënteert.

Kernprincipes van de engine

• Love Layer: Emotionele en relationele energie als primaire driver van coherentie – de binnenste draad die het systeem voedt.
• Modifier-matrix: Asymmetrische interacties (Bottleneck, Support, Enhancement, etc.) met dynamische gewichten en edge cards.
• Temporale dynamiek: MCA-T integreert tijd; regimes veranderen door TimeFlow, TimeStress en Shadow Captain Risk.
• Ethical Gatekeeping: Drempel 7.0 voorkomt misbruik van macht – coherentie vóór kracht.

Regimes & meetbaarheid

Op basis van totale score worden systemen ingedeeld in regimes: Emergent → Functional → Integrated → Synergistic → Transcendent. Dit geeft een spectrum van coherentie, niet binair aan/uit.

Het model is deterministisch, canoniek gesloten en operationeel meetbaar – klaar voor toepassing in AI-evaluatie, persoonlijke ontwikkeling en organisatorische coherentie.

Wat ik ervan heb geleerd

Dit was persoonlijk onderzoek, maar het leerde me interdisciplinair denken: neurowetenschap vertalen naar een meetbaar framework, net zoals ik UX-problemen aanpak. Kerninzicht: complexe concepten worden toegankelijk door ze op te breken in meetbare componenten. Bewustzijn is geen mysterie, maar een spectrum van coherentie dat je kunt kwantificeren – en liefde is de brandstof.

De Veekens Method ontstond uit mijn eigen ervaring: een behoefte aan coherentie in een wereld vol ruis. Het is een tool om te begrijpen hoe bewustzijn zich oriënteert, stroomt en transformeert.

Probeer de Veekens Method (gratis beta) →

Duurt 8–12 minuten • Privacy-first • Mail me voor toegang of vragen

Note: Dit persoonlijke onderzoeksproject toont mijn vermogen complexe theoretische concepten te vertalen naar praktische frameworks – een skill die direct toepasbaar is in UX design en productontwikkeling.